Theo Smit
Theo Smit maakte in 1975 een spectaculair Tourdebuut door twee etappes op zijn naam te schrijven. In Merlin-Plage en Fleurance troefde hij het hele peloton af in de massasprint. Sprinters als Rik van Linden, Jacques Esclassan en Gerben Karstens waren kansloos tegen de Frisol-renner, die aan zijn eindsprint de bijnaam "katapult" dankte. Maar in de tiende etappe kregen de renners de eerste cols voorgeschoteld en toen viel de op 5 april 1951 in Halfweg geboren Smit door de mand. Smit kon geen meter klimmen. Ruim 150 kilometer zwoegde hij in zijn eentje voor de bezemwagen, maar hij arriveerde pas na het sluiten van de tijdslimiet in Pau. Het Touravontuur was daarmee voorbij voor de Nederlandse Toursensatie.
In 1977 keerde Theo Smit nog een keer terug in de Tour, maar een ritzege zat er niet meer in. Een tweede plaats in Angers achter de Belg Patrick Sercu was zijn beste klassering. Opnieuw haalde Theo Smit de finish in Parijs niet.
Theo Smit reed ook twee keer de Vuelta en ook in deze etappewedstrijd haalde hij het einde niet. In 1976 won hij ook in de Spaanse Ronde twee etappes. Daarna legde Smit zich vooral toe op de Nederlandse criteriums en de baan. Daarin kon hij zijn eindschot nog vele jaren te gelde maken.
publicatiedatum: 22-03-2006
|
