1931: Antonin Magne rijdt zich in zijn eerste Tour helemaal leeg
Het systeem van de landenploegen was Desgrange goed bevallen en het was daarom logisch dat hij ook in 1931 voort borduurde op deze formule. De eerste etappe was echter een matte vertoning, waarbij de Belg Fred Hamerlinck in een massasprint de eerste gele trui veroverde. Als straf voor hun passiviteit liet de Tourleiding de renners de volgende dag weer in groepen starten en tot ieders verbazing won de Oostenrijker Max Bulla de rit én de gele trui. In de vlakke aanloop naar de Pyreneeën volgden de geletruidragers elkaar herhaaldelijk op. Na Hamerlinck en Bulla droegen ook Le Calvez, Di Paco en Charles Pélissier de "maillot jaune".
In Bayonne was de strijd nog volledig open, want de eerste dertig geklasseerden in het algemeen klassement telden nog geen tien minuten verschil. De etappe van Pau naar Luchon zou eens te meer een eerste serieuze afscheiding moeten brengen. De Col de Aubisque werd als eerste door Fons Schepers bedwongen en op de Tourmalet kwam Jef Demuysere naar voren. Met een voorsprong van twee minuten en vijftien seconden op Schepers en Dewaele passeerde hij de top. Het leek een magistrale dag voor de Belgen te worden. Een reeks ongelooflijke tegenslagen schakelde de Belgen echter één voor één uit en de rit werd daardoor gewonnen door Antonin Magne met meer dan vier minuten voorsprong. In Luchon werd de Fransman in de gele trui gehuld, maar Magne zou nog heel wat inspanningen moeten leveren om de eindzege veilig te stellen.
Driemaal zou de positie van Magne nog in gevaar komen en steeds kon hij daarbij rekenen op de onvoorwaardelijke steun van de Franse ploeg. Op de Col de Sospel kwam Magne voor het eerst serieus in de problemen. De Italiaan Pesenti, één van zijn zwaarste belagers, trok ten aanval, maar met steun van Pélissier wist Magne de schade te beperken. Later, op de Col de Galibier, ging Pesenti er weer vandoor en toen kreeg hij de steun van Demuysere. Op de top had het tweetal een voorsprong van vijf minuten en toen hing Magne's gele trui echt aan een zijden draadje. Ploegmaat Benoit Faure zette zich daarom met hart en ziel voor zijn kopman in en redde hem zo van een dreigende nederlaag. Het gevaar was echter nog niet geweken. Demuysere verkleinde met een ritzege in de achttiende etappe zijn achterstand met een minuut en vormde zo een serieuze bedreiging voor Magne.
In de voorlaatste etappe, van Charleville naar St.Malo, lanceerde Demuysere nog een fel offensief en hij kreeg daarbij de steun van zijn trouwe ploegmaat Gaston Rebry. Magne zag bijtijds het gevaar en aarzelde geen moment. Hij sprong direct in het wiel van het Belgische duo, dat daarna nog enkele keren probeerde om de Fransman te lossen. Magne weerde zich kranig en hij had zich in St.Malo definitief verzekerd van de eindzege. Magne was echter helemaal leeg gereden en moest na de Tour verschillende weken rust nemen.
Klik hier voor een portret van Antonin Magne
publicatiedatum: 19-03-2003
|
