1962: Jacques Anquetil beslist de Tour in laatste tijdrit
Na de Tour van 1961 stortte de kritiek zich massaal op het evenement van Jacques Goddet. De renners legden te weinig strijdlust aan de dag en één ding stond duidelijk vast: er moest nieuw leven in de Tour worden geblazen. Met het invoeren van de merkenteams zette Goddet een eerste stap in de richting van de commercie en de deelname van Wereldkampioen Rik van Looy zou de spanning in het evenement moeten brengen.
Het zat er in ieder geval al meteen bovenarms op. Op weg naar Spa wilde Van Looy graag voor eigen publiek de gele trui pakken, maar er waren meer liefhebbers voor die ritzege. In de finale werd er daardoor verschrikkelijk hard gereden en ruim twintig renners raakten voorop. In de eindsprint verraste Rudi Altig de Wereldkampioen, die in ieder geval wel voor vuurwerk had gezorgd. De tweede rit voerde de karavaan naar Herentals, de woonplaats van Keizer Rik. Vrijwel het hele peloton bleef intact en weer moest Van Looy in de sprint het onderspit delven. André Darrigade won de etappe en van Looy moest zich in de middaguren troosten met de overwinning in een ploegentijdrit.
Er werd die eerste Tourdagen beslist niet geluierd door de renners, maar grote verschillen werden niet gemaakt. In de zesde rit nam een groep van zestien renners wel voldoende voorsprong om het klassement op z'n kop te zetten. Robert Cazala won de rit, maar Ab Geldermans veroverde de gele trui. Toch was de vreugde maar van korte duur. In de door Huub Zilverberg gewonnen etappe behield Geldermans nog wel de trui, maar een dag later raakte hij zijn tricot kwijt aan André Darrigade.
In de individuele tijdrit over eenenveertig kilometer reed Jacques Anquetil iedereen op grote afstand. Met een gemiddelde van 47,718 kilometer per uur raasde 's-werelds beste tijdrijder de afstand onder de wielen door. Een dag later mocht de Belg Jos Schroeders de gele trui aantrekken en tot aan de Pyreneeën behield hij de leiding. In de eerste lichte bergrit van Bayonne naar Pau kreeg Rik van Looy een zware tegenslag te verwerken. Door een onhandige manoeuvre van een onvoorzichtige motorrijder kwamen zo'n twintig renners ten val. Rik van Looy was één van de slachtoffers en met een nierbloeding werd de meest besproken figuur uit de Ronde overgebracht naar het ziekenhuis van Pau. In de etappe naar St.Gaudens, met daarin de beklimmingen van de Tourmalet, Aspin en de Peyresourde, werd het klassement helemaal door elkaar geschud. De Brit Tommy Simpson mocht zich weliswaar omgorden met de "maillot jaune", maar Anquetil nam in deze rit al een optie op de eindzege, hoewel Ab Geldermans met een tweede plaats in de stand ook nog een goede uitgangspositie had. Als knecht van Anquetil moest de Beverwijker echter al het vuile werk voor de Fransman opknappen. Féderico Bahamontes liet zich in de klimtijdrit over 18 kilometer naar Superbagnères nog eens gelden. Op de in dichte mist gehulde 1800 meter hoge top werd het schiftingsproces nog eens voortgezet en daarbij greep de Belg Jef Planckaert de gele trui, die hij dagenlang met verve verdedigde. Toch zat het Anquetil niet lekker, dat Bahamontes met zoveel overtuiging de klimtijdrit had gewonnen. Hij vreesde de Spanjaard in de Alpencols en daarom zette hij in de rit naar Carcassone een valstrik op, waar Bahamontes inliep. In deze door Jean Stablinski gewonnen etappe verspeelde de Adelaar van Toledo bijna een kwartier en Anquetil kon dus met vertrouwen de Alpenritten afwachten.
Tijdens de eerste Alpenetappe naar Briançon controleerde Anquetil de koers en hij verloor daarbij vooral Jef Planckaert geen seconde uit het oog. De Belg slaagde er daardoor niet in om zijn voorsprong van iets meer dan een minuut verder uit te breiden. Hetzelfde tafereel herhaalde zich in de tweede Alpentocht naar Aix-les-Bains. Met een tijdrit nog in het verschiet bleven de grote duels dus uit. Alleen Raymond Poulidor reed aanvallend en dankzij een ritzege klom hij naar de derde plaats in de rangschikking. De individuele tijdrit in Lyon over 68 kilometer was voor Anquetil dus slechts een formaliteit. De Fransman verpletterde al zijn tegenstanders, van wie Ercole Baldini met drie minuten achterstand er nog genadig vanaf kwam. Jef Planckaert kreeg ruim vijf minuten aan z'n broek en moest de gele trui afstaan aan Anquetil, die regelrecht op zijn derde Tourzege afstevende.
Klik hier voor portret van Jacques Anquetil
publicatiedatum: 19-03-2003
|
