De 20e etappe anders bekeken
In deze rubriek leren we de Vlaamse wielerdichter van dichtbij kennen. Willie Verhegghe dicht niet alleen over het wielrennen, maar rijdt daarnaast veel met de fiets. De ideale man om even anders naar de Tour te kijken. De 20e etappe!
Voor Willie Verhegghe is de Tour de France zonder enige twijfel de belangrijkste rittenwedstrijd. ‘Ik beleef alle ritten telkens weer vol spanning. Meestal blijf ik thuis om de koers via televisie te volgen. Het zijn echt drie mooie weken voor me.’
Paris s’ éveille
Wat zullen wij van deze Tour onthouden,
heeft ons geheugen wel voldoende plaats
voor alle drama’s die dit grote circus
ons haast elke dag te bieden had ?
Want geef toe, het waren Middeleeuwse weken,
gevuld met brandstapels en heksenjacht,
oud en kakelvers bedrog werden met vuur en
zwaard bestreden, helden bleken plots bedriegers
in een soap van goedkope leugens en bedrog.
En toch. Toch bleven de bergen hemels
met hun trotse toppen die de wolken tarten,
de zon beet zich hardnekkig vast in rennerszweet
dat op de zwarte katafalk van het asfalt
tot niet te lezen zoutwitte slogans stolde.
En de supporters bleven trouw en schreeuwden
zich een schorre keel om zoveel labeur en
lijden van flinterdunne mannen op carbon.
Parijs dan maar. De frisheid en de jeugd van Contador
met zijn gelichte schedel. De groene Boonen,
kersvers geplukt en zo klaar om in te bijten.
En Soler, verdwaalde Zuid-Amerikaanse indiaan
met gekke rode mazelvlekken op het shirt.
Demain matin, il est 5 heures, Paris s’ éveille,
met of zonder kater die testosteron behoeft.
Ik zal de pose van de bloemenmeisjes missen,
hoe zij hun voeten slank en sierlijk plaatsten,
het tuiten van hun bloedrode lippen in mijn hoofd.
willie verhegghe
publicatiedatum: 29-07-2007
|
