Karsten Kroon beste van Oranje supertrio

Karsten Kroon bezorgt Nederland het eerste Toursucces. Met een geweldige sprint bezorgde Karsten Kroon in Plouay Nederland het eerste en broodnodige succes in deze 89e Tour de France. De Rabobank-renner was in de Bretonse plaats de snelste sprinter van de kopgroep van zeven renners en ging daarbij zijn landgenoten Servais Knaven en Erik Dekker vooraf. Met die overwinning krijgt de Drent de beloning voor zijn aanvallende manier van rijden in de eerste Tourweek. “De druk was in die laatste kilometers gigantisch groot. Je weet dat er miljoenen mensen kijken, dat je in de grootste koers van de wereld rijdt en dat je een grote kans hebt om een ritzege te pakken. Omdat Erik zo fantastisch werkte, moest ik het eigenlijk ook afmaken en als dat dan ook lukt valt er wel iets van je af”, vertelde een geëmotioneerde Karsten Kroon na de achtste etappe.

Karsten Kroon moest na de etappe meteen denken aan zijn beste vriend, die vier dagen geleden z’n vriendin verloor. De 25-jarige vrouw overleed op vakantie in Griekenland aan een hartstilstand. “Dat is echt verschrikkelijk. Ik heb mijn vriend beloofd, dat ik voor hem een etappe zou winnen om zo het leed wat te kunnen verzachten. En als dat dan lukt, dan ben je erg klein”, stamelde Kroon, die de emoties te veel werden.
De eindsprint beleefde de nieuwe Nederlandse Tourheld in een soort roes. “Op zo’n moment denk je niet na en is iedere zenuw in je lichaam gespannen. Dan is het wachten, wachten tot het juiste moment is om aan te gaan. Dan volgt een explosie en win je de rit, fantastisch. Het is eigenlijk ongelooflijk dat het zo lukt, want het was een verschrikkelijk zware koers vandaag. Vanaf de start werd er hard gekoerst. Omdat het de 14e juli is, de Franse Nationale feestdag, proberen alle Fransen te winnen. De hele tijd waren er groepen weg en in de eerste twee uren werd er bijna honderd kilometer gereden. In de ravitaillering was het even rustig en toen werd er gedemarreerd. Ik sprong meteen mee en even later kwam Erik er ook nog bij. Ik had niet gedacht, dat we het zouden redden, maar de ploegen van de sprinters zijn blijkbaar toch moe.”
“De rol van Erik daarbij is erg groot geweest. Hij heeft de anderen afgemat en daardoor was ik in de finale nog fris. Toen hij moest lossen op die klim, schrok ik wel even, maar hij kwam gelukkig weer terug aansluiten. Dit is echt fantastisch. Ik kan het nog niet geloven”.



publicatiedatum: 14-07-2002