Santiago Botero gelooft weer in zichzelf

Santiago Botero is herrezen uit zijn as. Op overtuigende wijze behaalde de 32-jarige Colombiaan de eindzege in de Ronde van Romandië. Hij stelde die eindzege veilig, doordat hij nog eens als in zijn beste tijd, had uitgehaald in de afsluitende tijdrit in Lausanne. De kopman van de Zwitserse Phonak-ploeg maakte in Lausanne duidelijk, dat de Tour de France zijn grote doel is. Zijn Colombiaanse fans vierden uitbundig zijn triomf in de Zwitserse Ronde. Na dit succes hoopt Botero in de Tour in de voetsporen te kunnen treden van zijn beroemde landgenoten Lucho Herrera en Fabio Parra, die in de jaren tachtig en negentig Colombia met hun Tourprestaties in vuur en vlam zetten.

Het sprookje Botero begon in 2000 toen hij in de Tour de France het bergklassement op zijn naam schreef en ook een etappe won. In 2002 leek Botero, die vaak met een verschrikkelijk grote versnelling klimt, definitief doorgebroken met een vierde plaats in de eindstand van de Tour, een overwinning in de Classique des Alpes en de wereldtitel tijdrijden in Zolder. Sinds zijn transfer in 2003 naar Telekom bakte Botero er nog maar weinig van. Na twee mislukte jaren tekende de Colombiaan een contract bij de Phonak-ploeg. Dat leek aanvankelijk op een fiasco uit te draaien, toen de Zwitserse ploeg geen toegang kreeg tot de Pro Tour. Uiteindelijk kwam alles toch nog goed en in de Ronde van Romandië zagen de volgers eindelijk weer eens een ouderwetse Santiago Botero aan het werk. Bijna geruisloos sloop hij mee in het zog van ploegmaat Pereiro, die eigenlijk de kopman was in de Phonak-rangen. In de tijdrit maakte Botero de klus vakkundig af en daarmee fietste hij zich voor het eerst sinds het WK 2002 weer in de schijnwerpers. Botero betrok zijn ploegmaten in het succes. "Dit is een overwinning van de hele ploeg," zei Botero na de derde opeenvolgende overwinning van zijn ploeg in deze Ronde.

Botero had voor de start van deze etappewedstrijd nog maar weinig wedstrijdkilometers in de benen. Daarentegen had hij zich in Colombia wel erg intensief op het wielerseizoen voorbereid. In de streek rond zijn woonplaats Medelin trainde Botero al 16.000 kilometer, waarvan de meeste op een hoogte van 2600 meter boven de zeespiegel. Met dit succes kwam er een einde aan de lijdensweg van de Colombiaan, die de afgelopen jaren kampte met allerlei virusinfecties. "Ik ben bewuster met mijn lichaam omgegaan in de wetenschap dat ik alleen met eens uitstekende conditie de weg naar de top weer zou kunnen vinden," vertelde Botero, die zeven kilo lichter is dan tijdens het trainingskamp van de ploeg in februari. Eigenlijk was de Zuid-Amerikaan alleen maar naar Zwitserland gekomen om zijn ploegmaten Oscar Pereiro en Alexander Moos te steunen. Uiteindelijk was hij zelf de joker van de Phonak-ploeg. In de koninginnerit werd hij derde en legde hij de basis voor zijn eindzege, die hij in de tijdrit op de laatste dag veilig stelde.
Op de laatste dag dacht hij vooral aan zijn familie. "Mijn ouders en mijn vrouw hebben me ook in de slechte tijden gesteund. Mijn dochtertje van vier maanden gaf me nog meer energie." Botero voelt zich ook thuis in de Phonak-ploeg. "Deze overwinning is een overwinning van de ploeg. De sfeer in de ploeg is fantastisch en we worden door de begeleiding in de watten gelegd."
(2-5-2005)

Klik hier voor het fiche van Santiago Botero