Emotionele overwinning voor Karsten Kroon
Met een geweldige sprint bezorgde Karsten Kroon in Plouay Nederland het eerste en broodnodige succes in deze 89e Tour de France. De Rabobank-renner was in de Bretonse plaats de snelste sprinter van de kopgroep van zeven renners en ging daarbij zijn landgenoten Servais Knaven en Erik Dekker vooraf. Met die overwinning krijgt de Drent de beloning voor zijn aanvallende manier van rijden in de eerste Tourweek.
Karsten Kroon is bezig aan zijn vierde seizoen als prof, nadat hij in 1998 bij de Rabobank-amateurploeg al aan het leven van een beroepsrenner had mogen ruiken. Dat jaar won hij zeven wedstrijden, waaronder de Ster der Beloften, de huidige Ster Elektrotoer. Ook won hij etappes in de Triptique Ardennais, de Circuito a Leon, en de Circuito Navarra. Het leverde hem een contract bij de profploeg op.
Het debuut bij de profs viel niet mee, maar in 2000 mocht hij toch mee naar de Giro. Om te leren. Maar in de Giro liet Karsten Kroon zien, dat hij niet bang is voor het avontuur. Hij sprong in de derde rit met een groepje mee, eindigde als derde en pakte en passant de groene bergtrui, die hij een kleine week in zijn bezit hield. En vorig jaar liet hij in de Vuelta zien, dat hij vooral geschikt is voor het grotere werk. In de 19e rit was hij opnieuw mee met de goede vlucht en dat leverde hem een vijfde plaats op. Met een overwinning in de Grote Prijs van Gippingen toonde Karsten Kroon, dat hij ook een zware wedstrijd kan winnen.
“Dit jaar moet het gebeuren”, zei hij aan het begin van dit seizoen. Kroon wilde vooral in de klassiekers zijn plaats in de ploeg afdwingen en door het wegvallen van Erik Dekker kreeg hij zijn kans. Maar daarbij ontbrak het hem aan geluk. “Ik ben in alle belangrijke Wereldbeker-wedstrijden gevallen, zoals in Milaan-San Remo, de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Dan zakt de moed je wel even in de schoenen, want er kwam meteen kritiek op de jonge generatie”, stelde Kroon, die toch kon rekenen op het vertrouwen van de ploegleiding. De voormalige student technische natuurkunde en werktuigbouwkunde werd naar de Tour meegenomen, omdat hij een aanvaller is en hij heeft het vertrouwen van zijn bazen niet beschaamd.
“De druk was in die laatste kilometers gigantisch groot. Je weet dat er miljoenen mensen kijken, dat je in de grootste koers van de wereld rijdt en dat je een grote kans hebt om een ritzege te pakken. Omdat Erik zo fantastisch werkte, moest ik het eigenlijk ook afmaken en als dat dan ook lukt valt er wel iets van je af”, vertelde een geëmotioneerde Karsten Kroon na de achtste etappe. Hij moest denken aan zijn beste vriend, die vier dagen geleden z’n vriendin verloor. De 25-jarige vrouw overleed op vakantie in Griekenland aan een hartstilstand. “Dat is echt verschrikkelijk. Ik heb mijn vriend beloofd, dat ik voor hem een etappe zou winnen om zo het leed wat te kunnen verzachten. En als dat dan lukt, dan ben je erg klein”, stamelde Kroon, die de emoties te veel werden.
De eindsprint beleefde de nieuwe Nederlandse Tourheld in een soort roes. “Op zo’n moment denk je niet na en is iedere zenuw in je lichaam gespannen. Dan is het wachten, wachten tot het juiste moment is om aan te gaan. Dan volgt een explosie en win je de rit, fantastisch. Het is eigenlijk ongelooflijk dat het zo lukt, want het was een verschrikkelijk zware koers vandaag. Vanaf de start werd er hard gekoerst. Omdat het de 14e juli is, de Franse Nationale feestdag, proberen alle Fransen te winnen. De hele tijd waren er groepen weg en in de eerste twee uur werd er bijna honderd kilometer gereden. In de ravitaillering was het even rustig en toen werd er gedemarreerd. Ik sprong meteen mee en even later kwam Erik er ook nog bij. Ik had niet gedacht, dat we het zouden redden, maar de ploegen van de sprinters zijn blijkbaar toch moe.”
Karsten Kroon had zijn overwinning op Quatorze Juillet een dag eerder in een uitbundige bui al voorspeld. “Ik heb nog wel eens een grote mond”, erkende hij. “Ik heb inderdaad gezegd, dat ik op 14 juli wilde winnen om die Fransen eens de mond te snoeren. De rol van Erik daarbij is wel groot geweest. Hij heeft de anderen afgemat en daardoor was ik in de finale nog fris. Toen hij moest lossen op die klim, schrok ik wel even, maar hij kwam gelukkig weer terug aansluiten. Dit is echt fantastisch. Ik kan het nog niet geloven”.
publicatiedatum: 01-01-2003
|
